Studium Muzyki Współczesnej, Roger Reynolds

Cena

0 zł

DojazdNowość

Kliknij aby sprawdzić jak dojechać z dowolnego miejsca w Łodzi, taksówką, tramwajem lub autobusem.

Opis

Roger Reynolds (ur. 1934) ? kompozytor amerykański, jeden z pionierów muzyki elektronicznej i komputerowej. Jego dzieła muzyczne są integralnym połączeniem tekstu i elementów elektronicznych. Jest pionierem multuikanałowej przestrzennej eksploracji.
Wykład i prowadzenie: Zbigniew Ziółek.
Prezentowane utwory:
Ping, 1968
Trace, 1969
?the serpent ? snapping eye, 1978
1 marca 2011, wtorek, godz. 19:00 - wstęp wolny

Studium Muzyki Współczesnej zajmuje się omawianiem i prezentacją muzyki komponowanej po 1950 roku. Nowocześni kompozytorzy burzyli dotychczasowe układy pojedynczego dźwięku i jego wszystkich parametrów, sięgając jeszcze głębiej, do najswobodniej pojętej i niczym niezdeterminowanej materii brzmieniowej, przewartościowując wszystkie dotychczasowe zasady jej kształtowania. Nowa awangarda uznała, że wszelkie podziały oktawy na stopnie jak i samo tradycyjne pojmowanie dźwięku jest umowne i nie ma powodu, aby traktował je jako jedyne i nienaruszalne, gdyż obok układów tonów prostych istnieją również inne złożone zjawiska akustyczne zaliczane potocznie do kategorii szmerów. Przewartościowano pojęcie formy muzycznej, procesu pracy twórczej, jak i rolę kompozytora w kształtowaniu zjawiska dźwiękowego - zmieniając znaczenie zapisu nutowego jako informacji dla wykonawcy oraz rolę samego wykonawcy poprzez zmianę konwencji i okoliczności wytwarzania zjawisk akustycznych, a także odbioru ich przez słuchaczy.
Współczesny kompozytor został zwolniony z wszelkich możliwych konwencji jako nakazów i postawiony w obliczu nieokreślonej materii brzmieniowej. Na własną artystyczną odpowiedzialność może przeciwstawić się wszystkim dotychczasowym konwencjom, ale może je częściowo przyjąć, nie musząc automatycznie negować starych zasad.
Kompozytorzy zaczęli poszukiwać takich środków wyrazu muzycznego, których nie można było uzyskać za pomocą dotychczasowych instrumentów. Pierwszym krokiem było wprowadzenie ćwierć tonów i jeszcze mniejszych odległości. Jednak, aby to rozszerzenie materiału dźwiękowego w praktyce stało się możliwe wykorzystano w tym celu elektronikę. Instrumenty elektroniczne umożliwiły próby nad regulacją barwy dźwiękowej oraz na uzyskanie nowych, nieznanych dotąd wartości brzmieniowych.
Próby z tzw. muzyką elektroniczną zapoczątkowały specjalnie do tego powołane studia muzyki elektroakustycznej, jak również muzyki konkretnej - gdzie za materiał dźwiękowy posłużyły różnego rodzaju dźwięki znajdujące się w przyrodzie oraz inne zjawiska akustyczne, jak np: warkot motoru, głos ludzki, śpiew ptaka.
Również instrumenty tradycyjne zaczęto traktować w nowy nieznany dotychczas sposób. Amerykański kompozytor John Cage ?wyeliminował? z fortepianu mechanizm młoteczkowy zastępując go palcami, pałeczkami instrumentów perkusyjnych, dokonując tzw. preparowania fortepianu poprzez wprowadzenie na struny i pomiędzy nie, różnych przedmiotów takich jak: śruby, luźne nakrętki, uszczelki gumowe.
Innym zabiegiem jest traktowanie dawnych kompozycji jako tworzywa dla nowych koncepcji dźwiękowych.
Z czasem okazało się, że na nowej drodze można niejednokrotnie łatwiej trafić do słuchacza, łatwiej znaleźć bezpośrednią atrakcyjność muzyki, niż w rygorystycznych konwencjach.

Wstęp wolny!

ul. Zachodnia 54/56

www.aoia.pl

* DziejeSie.pl nie odpowiada za różnicę publikowanych informacji ze stanem faktycznym