"Zamiast obrazu" - żakardy wykładowców i absolwentów ASP w Łodzi

Cena

Brak danych dotyczących ceny.

DojazdNowość

Kliknij aby sprawdzić jak dojechać z dowolnego miejsca w Łodzi, taksówką, tramwajem lub autobusem.

Opis

Wystawa Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Muzeum Regionalnym w Głownie.
Czynna od 16 września do 4 listopada 2010 r.


Słowo "żakard" utworzone zostało od nazwiska francuskiego wynalazcy ? konstruktora urządzenia ułatwiającego wykonywanie wzorzystych tkanin. Przy zastosowaniu maszyny Josepha-Marie Jacquarda (1752-1834) dekoracja tkaniny powstaje według zapisanego programu - szereg perforowanych kartoników, sprzężonych z krosnem tkackim, determinuje tworzenie wzorów, wielobarwnych, gdy przędze osnów i wątków są różnokolorowe. Określenie "żakard" stosuje się także do maszynowych dzianin wzorzystych.

Wystawa żakardów z kolekcji Centralnego Muzeum Włókiennictwa prezentuje w większości unikatowe tkane makaty, przeznaczone do umieszczenia na ścianie, traktowane jako autonomiczne dzieło sztuki, we wnętrzu pełniące rolę równorzędną z obrazem. Prawie wszystkie zostały zrealizowane w warsztatach łódzkiej Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych, obecnie - Akademii Sztuk Pięknych. Dziś są już projektowane z użyciem komputera, lecz nadal wykonywane na rękodzielniczym krośnie, co sprzyja jednostkowemu traktowaniu tworzonej tkaniny, ułatwia kontrolę procesu tkania, umożliwia zastosowanie wyszukanych przędz.

Projektowanie i realizacja tkanin żakardowych, od pierwszych lat istnienia wydziału włókienniczego w łódzkiej uczelni, jest istotnym elementem przygotowania do pracy dizajnera: pozwala zgłębić zasady komponowania motywów z zastosowaniem raportowania, rozpoznać reguły konstrukcji tkaniny wzorzystej, przeniknąć problemy stosowania koloru. W gronie wykładowców kształcących w zakresie tej techniki, znaleźli się wybitni artyści i znawcy warsztatu, by wymienić tylko Lucjana Kintopfa, Anielę Bogusławską, Bolesława Tomaszkiewicza i Krystynę Nadratowską-Górską. Na wystawie można zobaczyć realizacje niektórych z nich, jak i ich uczniów, poczynając od dyplomantów Lucjana Kintopfa z 1955 roku: Stanisława Kowalskiego, Bolesława Tomaszkiewicza oraz Adama Nahlika.

Pochodzące z 1967 roku tkaniny Adama Nahlika "Wenecja II" i "Bolonia I" należy potraktować odrębnie - są to interpretacje zabytkowych. tkanin włoskich - takich jakie tkano w XIV - XVII w., zrealizowane w łódzkiej Spółdzielni Przemysłu Ludowego i Artystycznego "Rękodzieło Artystyczne", gdzie w latach 60. i 70. powstało wiele opracowanych przez Artystę rekonstrukcji tkanin - na wyposażenie zabytkowych wnętrz, między innymi Zamku Królewskiego w Warszawie i pałaców w Wilanowie i Nieborowie.

Pozostałe tkaniny odzwierciedlają tendencje żywe w sztuce czasów ich powstania - od realizmu, nawiązań do wzorów historycznych, kolejnych fal fascynacji ludowością, różnie interpretowaną, poprzez poszukiwania formalne w duchu abstrakcji geometrycznej i niegeometrycznej.

Bezpośrednim nawiązaniem do tytułu wystawy są unikatowe, jednoraportowe dzianiny żakardowe, zrealizowane jako prace dyplomowe w Katedrze Dziewiarstwa ASP, kierowanej przez Kazimierę Frymark-Błaszczyk - malarskie w charakterze, a nawet dosłownie z malarstwa czerpiące, jak kompozycja Magdaleny Miłosz, odwołująca się do "action painting".

Żakard jest techniką ciągle ważną dla sztuki włókna, rozwijającą się i dyskontującą zdobycze techniki. Rytmiczna kompozycja powtarzanych motywów, przynosząca poczucie harmonii i spokoju, w połączeniu z konstrukcją splotową, starannie dobieranymi przędzami i przemyślaną kolorystyką, przysparzają żakardowi wciąż nowych admiratorów.

W unikatowych makatach inspiracji dla swoich prac ? delikatnych kompozycji z bibuły - poszukała artystka tworząca w odmiennym, papierowym medium - Pani Agnieszka Andruszkiewicz. Ich ekspozycja zatytułowana "Zza parawanu...- obiekty Agnieszki Andruszkiewicz" towarzyszy wystawie żakardów Centralnego Muzeum Włókiennictwa.


Katarzyna Biłas
Dział Tkaniny Artystycznej Centralnego Muzeum Włókiennictwa


fot. K. Biłas

* DziejeSie.pl nie odpowiada za różnicę publikowanych informacji ze stanem faktycznym